کسی که رستگاری را مثل پرندگان مهاجر در جاهای دیگر جستجو کند٬ هرگز موفق به پیدا کردن آن نخواهد شد.
[آنتون چخوف٬ دوئل]
هر کسی نبوغی دارد٬ اما اغلب فقط برای چند دقیقه.
[تی. اس. الیوت]
عاشق شوید و بلندهمتی پیشه خود سازید زیرا اینها بالهای قدرتمندی هستند که شما را به قله های رفیع موفقیت میرساند.
[گوته]
ملالِ مفرط همواره پادزهر خویش را در خود دارد.
[لاروشْفوکو٬ تفکّرات]
عشق دیوانه وار به زندگی٬ یعنی عشق به زندگی بی پایان است که بیشتر از هر چیز در ما آرزوی مرگ را بر می انگیزد.
[اونامونو٬ سرشت سوگناک زندگی(درد جاودانگی)]
هنگامی که مردم استدلال کردن را بیاموزند٬ همه چیز از دست رفته است.
[وُلتِر٬ نامه ای به دَمیلاویل]
بیزاری از خرافات٬ خرافه است.
[فرانسیس بیْکِن٬ مقالات]
من سالها پیش به این نتیجه رسیدم که تقریبا تمامی جرائمِ اجتماعی از یک نیاز زیبایی شناختی برای بیانِ مکنونات سرچشمه میگیرند.
[اِولین وُو]
تاکنون انسانی زاده نشده است که آنقدر ابله باشد که نتواند هیچکاری را به خوبی انجام دهد.
[ساموئل وارن٬ ده هزار سال]
واژگان به برگهای درختان میمانند٬ هر چه برگها افزون تر باشند٬ میوه ها مستور ترند.
[الکساندر پوپ٬ مقاله ای در باب نقد]
قدرت همواره به فساد گرایش دارد و قدرتِ مطلق٬ چیزی جز فسادِ مطلق نیست.
[جان اَکْتون]
سگها و فیلسوفان بزرگترین نیکی ها را میکنند و کمترین پاداش ها را دریافت میدارند.
[دیوجانِس]
خدا خودْ مرا تنها آفرید.
[شمس تبریزی٬ مقالات]
هیچ انسانی نمیتواند احساسات و عواطفِ خود را سرکوب کند بی آنکه در عین حال بخشی از وجودِ خود را نابود کند.
[آلدِس هاکْسْلی٬ ترکیب آهنگها]
در جمله صفت ها رحمت است٬ مگر در محبت که در او هیچ رحمت نیست٬ بکُشند و از کشته دیت خواهند.
[ابوبکر واسطی]
ستمکاره فراموشکار است٬ اما ستمدیده فراموشکار نیست.
[بلز سانْدرار]
هنر و طغیان٬ تنها در روز مرگ آخرین انسانِ روی زمین جان خواهند داد.
[آلبر کامو٬ انسان طاغی]
طبیعت٬ پاداش و جزا نمیشناسد٬ تنها پیامد را میشناسد.
[هارس انسِلی واچِل٬ چهره گِلین]
بهترین همراهان و همنشینان ما کمتر از چهار پا ندارند.
[کولِت]
تحمّل نام دیگری است برای بی اعتنایی.
[سامِرسِت موآم٬ یادداشت های یک نویسنده]
شهرت چون زنبور نخست آواز میخواند٬ سپس نیش میزند٬ و آنگاه به پرواز در می آید.
[امیلی دیکنسن]
کسی که بخواهد در همه چیز شک کند٬ [اصلا] به شک هم نمیرسد.بازی شک٬ خود مستلزم یقین است.
[ویتْگِنشتاین٬ در باب یقین]
بگذار صدها نفر چون من نابود شوند ولی حقیقت زنده و پابرجا بماند.
[گاندی]
اتفاق اصلا وجود ندارد. وقتی انسان به چیزی احتیاج دارد و آن را می یابد٬ مدیون اتفاق نیست٬ بلکه مدیون خودش است. این احتیاج واقعی اوست که آن را برایش فراهم میکند.
[هرمان هسه٬ دمیان]
